نه دلی پر از صداقت همش یکدستیست

نه یکی بودن به معنای عاشقی و سادگی

 بلکه با دروغ و جدل یه مشت نگاه باطلی 

اون نگاه ها اون صداها همشون یه جور معمان

همشون یه چور سوالن

همشون بی سر و معنان

شهر شده شیشه ای و یه عالمه نور

ای   دریق از دلای سیاه و اون لبای سوت و کور

کجاست بابای پیر و اون خونه های کاهگلی

کجاست صدای سنتور و حوض و شبای عاشقی

میگن قدیم یه عالمه ادم عاشق داشتیم

دل و دلبر بود یک ظاهر و باطن داشتیم

ولی افسوس که دیگه کفترا دونه ندارند

نه صفا دارن نه محبت دیگه خونه ندارند

خونه ها شده همشون سنگ نما

گذشت اون روزای خوب و  با صفا .

شعر از هرکی!!!

 گوئیکه بلا بر سر او ریخته شد

         منصور ز سر عشق تو میداد نشان

         حلقش به طناب غیرت اویخته شد 

 رفتم که به او بنگرم 

  یادش تمام جگرم

خون کرد و اتش زد به دل

با جای جای پیکرم

.       .         .

             رفتم به یادش جان دهم

             با روح او پیمان دهم

              چشمان و رخ بنگرم

            فریادی از جان سر دهم

.       .          .    

اما کنار قبر او

جز نام و سنگی رو به رو

زلف و دو ابرویش نبود

تا من بخیزم سوی او

.         .            .

                تا من به قربانش روم

               بوسه به چشمانش زنم

               ای رسم این بازی نبود

تو رفتی او ....

              من زره زره جان دهم.

هرکی!!